Siedziałam w moim ulubionym miejscu - czyli na rozłożystym buku na
skraju lasu - czytając książkę. Jakieś romansidło... Nie przepadam za
nimi, ale akurat ta powieść była bardzo wciągająca. Zamieniłam się na
niewidzialną. Nie chciałam, aby ktoś teraz przerywał mi lekturę.
Wdrapałam się na najwyższą gałąź i upewniłam się, że nie złamie się pode
mną.
Rozdział 16 zaczynał się od pięknie opisanego pocałunku. Ach, jak bardzo
o takich marzę. Kiedyś obsypywał mnie nimi mój Alexander. Kiedyś.
Przestałam być niewidzialna, gdyż w moim kierunku zaczął podążać jakiś chłopak. Skończyłam czytać rozdział i zamknęłam książkę.
- Cześć - przywitałam go i zeskoczyłam z drzewa.
Przestraszył się trochę, bo nie spodziewał mojej nagłej obecności.
- Hej - zreflektował się.
- Jestem Isabelle, a ty? - otrzepywałam się z liści.
- Alex, miło mi.
"Alex"... Coś we mnie drgnęło. Zupełnie tak, jak MÓJ Alex. Rety, nie
mogę przestać o nim myśleć! MOJEGO Alexandra już od dawna nie ma na tym
świecie, więc nie mogę już kojarzyć z nim każdego innego chłopaka o tym
imieniu.
- Wszystko w porządku?
- Tak! - odpowiedziałam szybko - W najlepszym porządku - dodałam, uśmiechając się. - Co cię tu sprowadza?
Alex? ^^
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz