Zaśmiałem się, po czym zeskoczyłem z drzewa. Pomogłem dziewczynie ułożyć stos, po czym go podpaliliśmy.
- I tu myślimy całkowice inaczej - odezwałem się w końcu. dziewczyna
zaczęłą piec zająca. - Według mnie marzenia moga się spełnić, ale tylko
te realne. Jeśli ktoś sobie zarzyczy "chce jednorożca" to go nie
dostanie, bo to nierealne. Gdyby moje marzenie było realne, oni by nadal
żyli - spojrzałem na ogień. Iskry ulatywały do góry. Lubiłem patrzeć
jak te małe iskierka wędrują do góry, jakby chciały usiąść na czarnym
niebie, wśród innych gwiazd i zalśnić jak one. Spojrzałem na dziewczyne.
Wstałem - Zaraz wracam. Także zgłodniałem - po tych słowach ruszyłem w
las. Poszedłem wpierw po jeden z łuków, który mieści się w lesie jak
inne oraz trzy strzały, które leżały przy nim. Co ustrzeliłem? Sarnę.
Wróciłem do dziewczyny i takze zacząłem piec kawałki mięsa nad ogniem.
- Polowanie się udało - uśmiechnęła się Isabella, zajadając już się swoim królikiem.
- Jakoś poszło - wzruszyłem ramionami z delikatnym uśmiechem.
<Isabelle?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz