Ogon? Lisi ogon? Jakie to uroczę. Coraz bardziej go lubię. Zaśmiałem się.
- Słodkie - powiedziałem z uśmiechem. - A mozesz się w niego zmieniać? - dodałem. Chłopak pokręcił przecząco głową.
- Jestem w pół lisem i posiadam tylko ogon - skrzywił się delikatnie. Ponownie się zaśmiałem.
- Jesteś wyjatkowy - powiedziałem z uśmiechem, po czym z łatwością
wszedłem na gałąź, tylko raz się podciągając. Usiadłem sobie. Gałąź była
gruba i wytrzymała, więc nie musiałem się bać, ze spadnę. - Dzięki za
zaproszenie do swego domu - powiedziałem rozglądajac się po budynku.
- Nie ma za co - podrapał się po karku. - Chcesz może się czegoś napić? - zapytał.
- Nie - pokręciłam przecząco głową. Chłopak się uśmiechnął. - Jestem zmęczony - powiedziałem rozciągając recę.
- Ja także - po tych słowach ziewnął. Jaki on słodki! Mitchell podszedł
do łóżka. W pokoju i tam było już ciemno, bo słońce całkowicie się
schowało. Zgasił jedynie świeczkę.
- Dobranoc - położył się na łóżko.
- Dobranoc. Jak coś, wstaje wraz ze słońcem i idę na polowanie, wiec nie
zdziw się, że zniknę - po tych słowach usłyszałem tylko ciche jakby
potwierdzenie mych słów, po czym położyłem się na gałęzi i tylko
zakryłem się futrem. Poduszka nie była mi potrzebna. Zasnąłem na
plecach.
Obudziłem się wraz ze słońcem. Wszystkie kończyny zwisały mi z gałęzi,
prócz jednej ręki, na której była oparta moja głowa. Leżałem na brzuchu,
a futro było zrzucone na ziemnię. Zaśmiałem się cicho i zeskoczyłem z
drzewa, tak cicho i delikatnie, niczym balerina. Spojrzałem na chłopaka.
- Dlaczego ty musisz być taki słodki? - zapytałem się sam siebie, po czym wyszedłem z domu.
<Mitchell?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz