Mrugnęłam kilka razy zdezorientowana. Ah. No tak. "Niemal zapomniałam, że jesteśm na Memorii" - pomyślałam z przekąsem i powoli zaczęłam płynąć do brzegu. Wyszłam z jeziora cała zmarznięta. Cameron czekał na mnie szarmancko oparty o pień drzewa.
- Jak wrażenia? Jak tam woda? Miło się pływało? - zapytał z uśmiechem typu "haha jestem od ciebie lepszy bo mam jakąś dziwną zajefajną moc". Już ja się dowiem jaką zajefajną moc.
- J-jak t-to zr-robiłeś? - zapytałam nie panując nad drżeniem ust. Woda była bardzo zimna, a po wyjściu z niej... cóż. Było jeszcze zimniej.
Wyraz jego twarzy zmienił się z szyderczego na... chyba lekko zatroskany. Jednak po chwili wrócił dawny, zarozumiały.
- Jak ci tak s-s-strasznie z-z-zimno - zaczął przedrzeźniając moje jąkanie spowodowane zimnem - to lepiej idź się przebierz. Zaziębisz się.
- Cóż za opiekuńczość - skwitowałam, ale posłusznie udałam się do swojego "domku".
Tam ubrałam już ciepły sweter i długie spodnie. Mokre włosy rozpuściłam, aby szybciej wyschły i wyszłam na zewnątrz. Camerona tam nie było.
- O nie. Tak łatwo się mnie nie pozbędziesz - mruknęłam pod nosem.
Poszłam do kuźni. Tam również go nie było. Hm. Chwila! Po co ja tutaj w ogóle przyszłam? No... nie wiem. Wzruszyłam ramionami i ruszyłam do swojego mieszkania. Było ciemno. Prawie cała wioska spała, a jeśli ktoś nie spał, to albo był dziwny, albo robił coś o czym wolałabym nie wiedzieć. Normalny człowiek mało co by widział w takich ciemnościach, ale moje "kocie geny" często mi pomagają. Poza tym, znam tę wioskę jak własną kieszeń. Mogłabym tu chodzić z zamkniętymi oczami. Jednak pewnej sytuacji nie mogłam przewidzieć... Coś oślizłego złapało mnie za kostkę i pociągnęło w swoją stronę. Podcięta uderzyłam głową w grunt. Trochę mnie zamroczyło. Krzyknęłam wierzgając wszystkimi kończynami. Uścisk ani trochę nie zelżał - wręcz przeciwnie. Macka (chyba macka) zacisnęła się jeszcze mocniej i szarpnęła w swoją stronę. Nabrałam powietrza w płuca i jeszcze raz głośno krzyknęłam. Mam nadzieję, że ktoś mnie usłyszy, bo jeśli nie, to o mojej nieobecności zorientują się dopiero jutro, a wtedy może być już za późno.
<Cameron? Nie wierzę, że sama robię te "dramy" -.- ale totalnie nie wiedziałam co napisać, so wybacz xd>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz