Ochlapałam twarz chłodną wodą. I wytarłam suchym kawałkiem materiału. Przeczesałam włosy palcami i wyszłam z domku. Odetchnęłam wonią lasu. Uwielbiam ten zapach. Sprężystym krokiem ruszyłam w stronę miejsca przy którym wieczorem wszyscy siedzieli. Przed ogniskiem odbywały się tam tak zwane pojedynki. Polegało to mniej więcej, że ludzie walczą między sobą (wszystkie chwyty dozwolone), a zgromadzona wokół publiczność ocenia kto wygrał. Nigdy dotąd nie brałam w tym udziału. Nie wiem co będzie dziś, ale mimo wszystko mam ochotę popatrzyć.
- No proszę proszę... Chloe Wednesday? - usłyszałam głos po swojej prawej.
- Cześć, Dylan - powiedziałam do jednego z łowców. Był całkiem spoko... Co z tego, że był zapatrzonym w siebie dupkiem... Sama taka jestem. Ciągnie swój do swego.
- Idziemy się pojedynkować, co? - zapytał z krzywym uśmiechem na mordzie.
- A jeśli tak, to co? Boisz się przegrać? - zaripostowałam.
- Może, kotku... - wyciągnął rękę, by pogłaskać mnie po policzku. Złapałam go za nadgarstek i mocno ścisnęłam. Gdybym chciała, mogłabym mu złamać kość, ale potrzebujemy łowców.
- Nie mów tak do mnie - powiedziałam tonem o temperaturze równiej zeru do rozbawionego chłopaka.
W ciszy podeszliśmy do paleniska.
- Kto następny? - rozległ się krzyk.
Rzuciłam Dylanowi wyzywające spojrzenie. Ja nie dam rady tak?
- Ja! - podniosłam rękę - Z drogi, chłopcy. Kobieta chce przejść. - Powiedziałam torując sobie drogę łokciami.
Stanęłam na środku kręgu i rozejrzałam się dookoła.
- Jeśli chodzi o bicie kobiet, to dam sobie radę - oznajmiłam widząc, że nikt nie chce się zgłosić - No dalej, czekam. Przecież widzę, że są tu również dziewczyny.
Widząc, że nikt bez względu na płeć nie kwapi się do pojedynku wskazałam palcem na północ.
- Ty. Chodź.
<Ktoś skończy?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz