Nowy - to słowo krąży mi po głowie niczym śmigłowiec patrulujący niebo.
Nie lubię być nowy. Chcę już mieć za sobą etap zaklimatyzowania się i
poznania z innymi, chciałbym od razu przejść do czasu, gdy będę już
potrafił stwierdzić, kto jest wrogiem, a kto przyjacielem i inni będą
potrafili powiedzić to o mnie. Zawsze ostrożnie dobieram towarzystwo,
jakgdyby wszystcy dookoła byli potencjalnymi wrogami. Może bierze się to
z niezbyt przyjemnej przeszłości, gdy w szkole nazywano mnie dziwadłem,
poszturchiwalo i przezywano, a najlepsi przyjaciele okazywali się być
wrogami.
Mamy trudne czasy.
Szedłem wzdłuż wybrzeża kopiąc każdy kamień, który stanął mi na drodze.
Może tu będzie lepiej, ale może być też i gorzej. Tutaj przynajmniej nie
jestem dziwadłem, tu wszyscy są inni. Pamiętam, gdy odkryłem swoją moc,
było to jeszcze w podstawówce. Pamiętam, gdy zwierzałem się z tego
przyjacielowi, a potem, gdy w wyniku kłótni on rozniósł moją największą
tajemnicę na całą szkołę.
Nie. Nie chcę o tym myśleć.
Na Memorii będzie inaczej. Wierzę w to. Muszę wierzyć.
Pamiętam, gdy pierwszy raz kogoś opentałem. Był to mój brat. Spał obok, a
ja nie mogłem usnąć. I wtedy poczułem coś... jakby impuls, który kazał
mi to zrobić. Wyczułem jego umysł moim umysłem, był dla mnie otwarty,
jak wrota, które kryją za sobą coś intrygującego, ale i niebezpiecznego.
Sprawiłem, że wstał, że skakał i robił przysiady, a przy tym cały czas
spał. Miałm nad nim władzę, mogłem z nim zrobić, co chciałem.
Nie. O tym też nie chcę myśleć.
Nagle coś wyrwało mnie z ponurych rozważań. Uniosłem głowę czując na
sobie czyjś wzrok. Zobaczyłem ładną dziewczynę o azjatyckich rysach i
krótkich, brązowo rudych włosach, która przypatrywała mi się z pewnej
odległości. Przechyliła lekko głowę jakby nad czymś się zastanawiała.
Penelope? Odpiszesz? c:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz