sobota, 12 września 2015

Od Lucasa do Penelope Mii

Nowy - to słowo krąży mi po głowie niczym śmigłowiec patrulujący niebo.
Nie lubię być nowy. Chcę już mieć za sobą etap zaklimatyzowania się i poznania z innymi, chciałbym od razu przejść do czasu, gdy będę już potrafił stwierdzić, kto jest wrogiem, a kto przyjacielem i inni będą potrafili powiedzić to o mnie. Zawsze ostrożnie dobieram towarzystwo, jakgdyby wszystcy dookoła byli potencjalnymi wrogami. Może bierze się to z niezbyt przyjemnej przeszłości, gdy w szkole nazywano mnie dziwadłem, poszturchiwalo i przezywano, a najlepsi przyjaciele okazywali się być wrogami.
Mamy trudne czasy.
Szedłem wzdłuż wybrzeża kopiąc każdy kamień, który stanął mi na drodze. Może tu będzie lepiej, ale może być też i gorzej. Tutaj przynajmniej nie jestem dziwadłem, tu wszyscy są inni. Pamiętam, gdy odkryłem swoją moc, było to jeszcze w podstawówce. Pamiętam, gdy zwierzałem się z tego przyjacielowi, a potem, gdy w wyniku kłótni on rozniósł moją największą tajemnicę na całą szkołę.
Nie. Nie chcę o tym myśleć.
Na Memorii będzie inaczej. Wierzę w to. Muszę wierzyć.
Pamiętam, gdy pierwszy raz kogoś opentałem. Był to mój brat. Spał obok, a ja nie mogłem usnąć. I wtedy poczułem coś... jakby impuls, który kazał mi to zrobić. Wyczułem jego umysł moim umysłem, był dla mnie otwarty, jak wrota, które kryją za sobą coś intrygującego, ale i niebezpiecznego. Sprawiłem, że wstał, że skakał i robił przysiady, a przy tym cały czas spał. Miałm nad nim władzę, mogłem z nim zrobić, co chciałem.
Nie. O tym też nie chcę myśleć.
Nagle coś wyrwało mnie z ponurych rozważań. Uniosłem głowę czując na sobie czyjś wzrok. Zobaczyłem ładną dziewczynę o azjatyckich rysach i krótkich, brązowo rudych włosach, która przypatrywała mi się z pewnej odległości. Przechyliła lekko głowę jakby nad czymś się zastanawiała.
Penelope? Odpiszesz? c:

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz