Spojrzałam na mój pokój. Był pusty. Nie było w nim żadnych mebli ani
żadnych drobiazgów, które wcześniej miały zwyczaj walać się normalnie
wszędzie. Co prawda na środku stała mała walizeczka z ubraniami, ale
wszystko inne zniknęło bez śladu. Innymi słowy: nieskazitelny, biały
pokój z białymi ścianami, sufitem i podłogą. Trochę jak opuszczony
psychiatryk przedstawiany w tych wszystkich horrorach, tylko tutaj
brakowało zniszczonych łóżek i powybijanych okien.
- Mamo - wyszeptałam bezsilnym głosem - Dlaczego na to pozwalasz? Moja moc nikomu nie zrobi krzywdy...
Moja rodzicielka opuściła wzrok i wtuliła twarz w moją szyję. Nie
odpowiedziała nic. Musiałam być zesłana na jakąś durną wyspę, nawet
jeśli wcale nie używałam mojej mocy! To jest okropne, od razu tak
rozdzielać całe duże rodziny. Świat schodzi na psy.
Płynęłam statkiem, i to dość długo. Oprócz mnie nie było wielu
"odmieńców". Raz trafiła się burza, ale ją uspokoiłam. Nakazałam falom
być posłusznymi, toteż od tamtej pory statek rytmicznie kołysał się w
jedną i drugą stronę, a cała reszta podróży przeszła bez szwanku.
Wysiadłam w porcie. Wyspa nie była ogromna, ale też niezbyt mała. Gdzieś
w lesie na drzewie zobaczyłam małą dziewczynkę ze szczurkiem, przy
którymś z szałasów stała ładna dziewczyna o włosach koloru blond
rozmawiająca z grupką ludzi. Nie spodziewałam się jednak, że ktoś zagada
DO MNIE.
- Cześć, dopiero co tu przyjechałaś? - zaczepił mnie ktoś, chwytając za ramię.
- Em... Tak. - odwróciłam się momentalnie - A ty mieszkasz tu od dawna?
Tak w ogóle, to jestem Primrose. Albo Prim, jak wolisz - wysiliłam się
na jakąś dłuższą wypowiedź. Przydałoby się kilku znajomych w tak obcym
mi miejscu.
Ktoś chce popisać? :3
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz