O mało nie udusiłam się że śmiechu.
- To coś przeciwko mnie? - otarłam łzy, które spłynęły mi po policzkach podczas ataku wesołości - TO COŚ? - powtórzyłam. - Jednym rzutem noża bym to zabiła - wyszczerzyłam zęby w uśmiechu.
Penelope spojrzała na mnie z udawaną złością. Popatrzyłam na nią pobłażliwie. Położyłam rękę na pyszczku Poczwary, licząc na to, że to cudo będzie się również do mnie łasić. Ale nie! Skądże! Ten zmutowany, mały dziwoląg omal nie odgryzł mi palca serdecznego!
- Au! - wrzasnęłam, cofając rękę - Co za paskudztwo!
Teraz to Penelope dławiła się ze śmiechu, a ja stałam naburmuszona.
Wyciągnęłam mój nieodłączny nóż i pokazałam Poczwarze.
- I tak skończysz w garnku! - pogroziłam, a stworzonko z przestrachem wtuliło się w dziewczynę.
Wskoczyłam na najniższą gałąź jednego z pobliskich drzew, gdzie zaczęłam ostrzyć nóż. Wpatrywałam się w Mię bawiącą się z Poczwarą.
- Dwulicowa bestia! - mruknęłam pod nosem. I nie wiem nawet, czy chodziło mi o moją towarzyszkę, czy jej okropnego podopiecznego.
Gdy skończyłam, schowałam broń do torby i założyłam ręce. Zdrapywałam korę z pnia drzewa.
Nagle wielkie coś z góry runęło na gałąź, na której siedziałam, przy okazji ją łamiąc. Z piskiem spadłam na ziemię, tak samo jak owo stworzenie. Byłam cała obolała, a nad skronią wymacałam jakieś rozcięcie. Wreszcie spojrzałam na zwierzę, które spowodowało wypadek.
- Ja pierniczę! - wrzasnęłam, odsuwając się szybko na czworakach. - Co tu, do licha, robi GEPARD?! A poza tym gepardy zdecydowanie NIE potrafią wspinać się na drzewa! - wyszeptałam ze zgrozą.
- Zwierzęta się także zmutowały! - zacytowała mnie Penelope z uśmiechem. Pomogła mi wstać.
Podeszłam do nienaturalnie wielkiego dzikiego kota. Ten najpierw spojrzał na mnie nieufnie, ale zaraz zaczął ocierać się o moje nogi. Spojrzałam na niego z pewnym rodzajem odrazy, lecz chwilę potem niepewnie pogłaskałam go po grzbiecie.
- Chyba też znalazłam sobie futrzaka - mruknęłam, uśmiechając się lekko.
- A więc jaka będzie jego nazwa? - moją towarzyszkę chyba to interesowało najbardziej.
- Nie mam pojęcia - jęknęłam - Em... Co to w ogóle za osobnik? - ku rozbawieniu Penelope sprawdziłam płeć zwierzęcia - Facet. A więc... Marvel? - wymieniłam pierwsze lepsze imię - Nie mam pomysłu. Niech będzie Marvel.
Gepard zbliżył się do Poczwary, ale nie był tym czymś zbytnio zainteresowany.
- I to jest prawdziwe zwierzę bojowe! - dodałam po chwili, wskazując na kocisko. Wyjęłam z torby chustę i zawiązałam wokół jego szyi. - No, Marvel, ze mną nie będzie ci łatwo! - zaśmiałam się.
Penelope? Jesteśmy kwita, również zrobiłam z siebie ofiarę XD
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz