Dzień nie zaczął się za dobrze, ale starałam się utrzymać jak najlepszy
humor. Pierwsze co zrobiłam to poszłam do lodówi po napój energetyczny,
bo snów to ja dziś nie miałam za pięknych, tak to niestety jest jak
pożera się czyjąś duszę, to potem ona wraca. Wypiłam duczkiem całą
puszkę i rzuciłam ją na blat, posprzątam później. Ubrałam się i wyszłam
na zewnątrz. Przez lata uczyłam się uodparniać na napływające myśli
innych i odblokowywać, na poszczególnych osobach. Co jakiś czas musiała
się pożywiać i żeby zregenerować obrażenia zbliżała się do odludków i
ich zabijała wysysając z nich energię i zostawiając ich gdzieś w
ustronnym miejscu. Czasem sami do mnie przychodzili chcąc skończyć swoją
marną egzystencję. Wiedziałam, że zaraz muszę iść na polowanie, ale też
wiedziałam, że spotkam tam jeszcze jednego łowcę, bo tylko ja i ten
chłopak... Chris bodajże, wstawał tak wcześnie rano, a mianowicie o w
pół do siódmej. Ruszyłam biegiem w stronę lasu, może i nie byłam super
szybka, ale za to wytrzymała. W oddali wyczułam obecność umysłu jelenia,
był ode mnie jakieś czterysta metrów, które przetruchtałam i gdy ukazał
się moim oczom, zakradłam się do niego i przycisnęłam dłoń do jego boku
zarzucił parę razy rogami naprawdę pokaźnymi i na moje nieszczęscie
trafił we mnie za każdym razem, ale tylko najmniejsze rany udało mi się
wyleczyć z jego energii i zostały tylko na twarzy na policzku, na udzie i
to taka dość głeboka oraz na ramieniu, bo dziś stwierdziłam, że po co
brać kurtkę. Gdy padł bez życia odsunęłam sie trochę od niego i szukałam
w kieszeniach czegoś co pomogłoby mi zatamować krew, która sączyła się
dużymi steumieniami z mojego uda. W ostatniej chwili wyczułam tuż obok
siebie tego drugiego łowcę. Odwróciłam się gwałtownie i odskoczyłam
widząc jego wyciągnętą dłoń w moją stronę.
- Nie dotykaj mnie. - syknęłam.
Chris?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz