- Wierzysz w anioły? - zapytała z nienacka. Psyrchnałem cicho pod nosem.
- Szczerze? - spojrzałem na nią kątem oka. Kiwnęłam głową. - Nie mam wiary. Nie wierzę w tego naszego wielkiego stworzyciela, ani tego złego szatana. W anioły także nie wierzę, jednak mogę pomarzyć, ze opiekują się moimi bliskimi. Jednak cudy nie sitnieją - powiedziałem. Spojrzałem na swoje nogi, któe teraz zwisały bezwłasnie z gałęzi - Lubisz marzyć? - zapytałem kierując wzrok na dziewczyną.
- Tak - popatrzyłam znowu na gwiazdy z uśmiechem.
- Ja też. A wierzysz, że się spełnią? - nadal na nią patrzyłem.
- Może - powiedziała krótko i skierowała wzrok przed siebie, gdzie młodej sarny już nie było. Także skierowałem tam wzrok.
- Ja nie - pokręciłem głową. - Tyle marzyłem i nic sie nie spełniło - zaśmiałem się z samego siebie, że mogłem tak łatwo dac się omamić, że marzenia się spełniają.
<Isabella?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz