Chłopak patrzał w gwiazdy. Dołączyłam się do niego.
- Myślę, że jedna gwiazda to jedna ludzka dusza... - wyszeptałam.
- Właśnie o tym myślałem uśmiechnął się lekko Pote.
- Tam - wskazałam na jedną, samotną - Tam jest mój Alexander. Czeka na mnie... Tam z kolei - pokazałam palcem na grupkę gwiazd - Tam są twoi przyjaciele. Nawet jeśli kogokolwiek z nich zabiłeś, teraz się do ciebie uśmiechają... I starają pomóc w najtrudniejszych sytuacjach.
Niektórzy sądziliby, że bredzę bezsensownie. Ja jednak jestem marzycielką. Patrzę w skupisko ciał niebieskich i myślę o duszach; kiedy mam szczęście, zawsze powtarzam sobie, że zawdzięczam to właśnie nim... I Komuś wyższemu.
Opuściłam głowę.
- Jestem ciekawa, gdzie jest moja rodzina... - szepnęłam smutno.
- Miałaś rodzeństwo?
- Tak. Archie'go i Suzanne. Oboje trochę młodsi ode mnie. Ciekawe, co robią? Może właśnie któryś z nich został wylosowany na Igrzyska Śmierci? Albo zgłosił się na chętniaka? Bo w 2 dystrykcie to nie rzadkość. - dodałam, strzepując komara z nogi. - Wierzysz w anioły? - spytałam znienacka.
Pote?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz