Słysząc rozmowę za plecami od razu się odwróciłem. Chcę mieć to już z
głowy. Nie żeby przeszkadzało mi towarzystwo kobiet, jednakże jestem
zajęty. No dobrze, cały czas mam coś na głowie, ale to nie ważne.
- To ja. – podniosłem zgiętą rękę przy okazji zdejmując brudną rękawicę.
– I od razu mówię, że nie masz czego tu szukać, ponieważ zabiorę się za
igły dopiero po skończeniu strzał.
Blondynka potrząsnęła głową najwyraźniej nie mając nic ciekawego go powiedzenia.
- Jestem Cameron. – wyciągnąłem dłoń w stronę dziewczyny. Skoro mamy się
widzieć jeszcze raz, warto jest przynajmniej znać imię, żeby wiedzieć
kogo wołać.
- Danielle. – dziewczyna uścisnęła nieufnie moją dłoń. – To… kiedy mogłabym mniej więcej odebrać igły?
- Rano. Takie było zamówienie. No… może uda mi się trochę wcześniej. Nie wiem. – wzruszyłem ramionami.
Danielle?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz