Wszystko działo się jakby w zwolnionym tempie. Odwróciłam się i zobaczyłam postać biegnącą do mnie z bardzo dużą prędkością. Nie wyhamuje. A ja nie mam już szans na ucieczkę. Wyciągnęłam rękę przed siebie i czekałam na uderzenie. Nic się jednak nie stało. Powoli rozchyliłam powieki. Facet wyrżnął na prostym. Roześmiałabym się i biła mu brawo, gdyby nie to, że był w stanie niemal przedagonalnym. Po chwili dowiedziałam się, ze boli go lewa noga.
- Eh... Dobra. Przestań się mazgaić... Jak masz na imię? - zapytałam ignorując jego spojrzenie mówiące "jak wyzdrowieję, to cię uduszę".
- Nazywam się Jonathan i się n i e mazgaję. - warknął.
- Spoko. - mruknęłam po czym podałam mu ramię, żeby mógł się na mnie wesprzeć przy wstawaniu.
Po chwili zmagań doszliśmy do starego, przewróconego drzewa.
- Poczekaj tu chwilę - mruknęłam pod nosem po czym zaczęłam szukać pewnego zielska.
W końcu znalazłam to, czego szukałam. To była chyba jakaś mutacja łopianu z... czymś tam. W każdym razie działał przeciwbólowo. Podałam obszerny liść chłopakowi.
- Zawiń sobie nogę i idziemy. Przy dobrych wiatrach wrócimy do wioski zanim zrobi się ciemno.
Bez słowa ruszyliśmy w stronę wioski.
<Jonathan? Z serii opowiadania długie w cholerę xd>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz