poniedziałek, 31 sierpnia 2015

Od Penelope do Alexandra

Jestem Badaczem. Zobowiązałam sie do szukania na Memorii nowych źródeł wody i ewentualnych zesłańców (przepraszam - MIESZKAŃCÓW). Jest to praca o tyle kłopotliwa, że kiedy czasem Badacze na siebie wpadają, usiłują nawzajem sie zaprowadzić do wioski, z czego wynika wiele nieporozumień. Dopiero jakiś błyskotliwy wpadł na pomysł, zeby Badacze nosili jakiś znak rozpoznawczy, którym miałaby być niebieska bransoletka - nie wyróżniająca sie specjalnie w
lesie, ale dostrzegalna dla pozostałych Badaczy.
Bardzo to było wygodne, muszę przyznać
Niemniej nie wszyscy Badacze skorzystali z pomysłu geniusza. Jak pewien facet, którego spotkałam po tygodniu na Memorii.
Przydzielono mi północną część wyspy, na którą sie udałam. Szłam właśnie brzegiem strumienia, którego umiejscowienie zapamiętałam. Nagle po
drugiej stronie wody usłyszałam szelest z krzaków. Natychmiast sama cofnelam sie w gęstwinę i wyciągnęłam sztylet - broń obowiązkową wsród Badaczy.
Nad strumień zszedł chłopak. Zmarszczyłam brwi. Nie miał bransoletki, ale wyglądał znajomo. Może widziałam kogoś podobnego.
Ostrożnie wyszłam z krzaków, gotowa na wypadek,
gdyby miał złe zamiary.
Chłopak uniósł wzrok, który spoczął na mojej dłoni. Wydął wargi.
-Co ty tu robisz? To moja część wyspy! - wkurzył sie, a ja z rozdrażnieniem schowałam sztylet.
-Bransoletki sie nosi, bucu - burknęłam. - Mogłam cie pokroić.
Parsknął śmiechem.
-Akurat byś mi dała radę.
Zadziornie uniosłam podbródek.
-A żebyś wiedział. Jestem silniejsza, niż wyglądam.
Ponownie sie zaśmiał, jakbym go rozczulała.
-Alexander.
-Penelope - powiedziałam z wyższością. - Penelope Mia Dancer.
-Podwójne Penelope? - uniósł brwi.
-Zabawne - prychnęłam pogardliwie.
-Jak zawsze - wyszczerzył sie.

Alexander?

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz